آیا کوسه های ارواح قبل از اینکه دانشمندان بتوانند آنها را بررسی کنند ناپدید می شوند؟


به یک کوسه ارواح نگاه کنید و می توانید بگویید: “چه خبر از این ماهی عجیب و غریب؟”

طی چند دهه گذشته دانشمندان آموخته اند که این ماهیان غضروفی که به آنها موش یا کیمرا نیز می گویند ، صدها میلیون سال است که وجود داشته و آنها در مقابل باله های پشتی خود خارهای سمی دارند و با شکستن باله های سینه ای خود از طریق آب “پرواز” می کنند. آنها حتی یاد گرفتند که اکثر کوسه های ارواح نر اندام تناسلی جمع شده بر روی پیشانی خود دارند که شبیه گرز قرون وسطایی است.

با این حال ، چیزهای زیادی در مورد این موجودات عجیب آموخته شده است. اطلاعات بیولوژیکی اساسی ، از جمله مدت زمان زندگی آنها و تعداد دفعات تولید مثل آنها ، برای بیشتر 52 گونه شناخته شده از بین رفته است. فقدان این اطلاعات کلیدی ، مدیریت و نظارت بر جمعیت کوسه های شبح را برای دانشمندان دشوار می کند ، حتی در صورت وجود شواهدی مبنی بر اینکه برخی از گونه ها در معرض خطر انقراض هستند.

دانشمندان گروه متخصصان کوسه ها ، بخشی از اتحادیه بین المللی حفاظت از طبیعت ، اخیراً خطر انقراض همه گونه های تایید شده کوسه های شبح را ارزیابی کرده و تشخیص دادند که 16 درصد آنها “در معرض خطر” یا “تقریبا در معرض خطر” هستند. برآورد منتشر شده در ماه جاری در ژورنال Fish and Fisheries همچنین نشان داد که 15٪ از گونه های کوسه آنقدر تحصیل نکرده اند که نمی توان خطر انقراض را تعیین کرد. اکنون کارشناسان نگرانند که برخی از گونه های کوسه های ارواح قبل از اینکه دانشمندان بتوانند آنها را بررسی کنند ، منقرض شوند.

کوسه های شبح را می توان در تمام اقیانوس های جهان به جز قطب شمال و قطب جنوب یافت. بیشتر آنها در آبهای عمیق زندگی می کنند ، اگرچه تعداد انگشت شماری از گونه ها در آبهای ساحلی کم عمق زندگی می کنند. کوسه های ارواح علی رغم نامشان ، کوسه های واقعی نیستند ، گرچه ارتباط تنگاتنگی با هم دارند. کوسه های ارواح برخلاف کوسه های عموی خود دارای دم های بلند و باریک و پلاک های دندانی بزرگ و درحال رشد هستند که به آنها موش می دهد. بعضی از آنها دارای پوزه های لاغر بلند هستند ، در حالی که دیگران از نوع گاوآهن شکل هستند که برای جستجوی غذا از آنها برای حفر رسوب در بستر دریا استفاده می کنند.

دیوید ابرت ، مدیر مرکز تحقیقات کوسه اقیانوس آرام در آزمایشگاه های دریایی ماس لندینگ در کالیفرنیا و یکی از نویسندگان ارزیابی ، گفت: “آنها چهره ای دارند که فقط یک مادر یا یک محقق می تواند دوست داشته باشد.”

تقریباً نیمی از گونه های شناخته شده در علم تنها در دو دهه گذشته کشف شده اند. دکتر ابرت که آزمایشگاه وی با کشف 11 گونه از 52 گونه شناخته شده کوسه ارواح شناخته شده است ، گفت: “ما تازه شروع به فهمیدن کرده ایم که این موارد بیشتر از آنچه که قبلاً درک کرده بودیم وجود دارد.”

دکتر ابرت یکی از معدود دانشمندانی است که در حال حاضر کوسه های ارواح را مطالعه می کند. مدتهاست که تأمین اعتبار برای مطالعه آنها چالشی برای دانشمندان بوده است.

بریت فینوچی ، دانشمند شیلات در انستیتوی ملی تحقیقات آب و جوی در نیوزیلند و نویسنده اصلی ارزیابی ، گفت: “كیمراها ارزش تجاری چندانی ندارند ، بنابراین علاقه چندانی به کسب اطلاعات بیشتر در مورد آنها نیست.” “آنها همچنین بسیار مرموز هستند ، بنابراین یافتن آنها دشوار و یادگیری آنها دشوار است.” چندین گونه از کوسه ارواح ، از جمله کوسه ارواح باهاما ، فقط از یک نمونه شناخته شده اند.

کوسه های ارواح عمدتاً به عنوان صید غیرضروری صید می شوند. در حالی که گوشت آنها خوراکی است ، بیشتر ارزش تجاری آنها از کبد حاصل می شود که حاوی روغنی است معروف به اسکوالن که در طیف وسیعی از محصولات آرایشی و دارویی مورد استفاده قرار می گیرد.

بر اساس برآورد IUCN اگرچه در سراسر جهان جمع آوری و فروخته می شود ، اما 90 درصد از گونه های کوسه غیرقابل کنترل هستند. این بدان معنی است که کسانی که این گونه ها را صید می کنند مشمول محدودیت نیستند و موظف به اشتراک گذاری داده های صید خود نیستند.

اگر ناوگان ماهیگیری به فعالیت خود در اعماق آبهای عمیق ادامه دهند ، کارشناسان می ترسند برخی از گونه های کوسه ارواح قبل از اینکه دانشمندان حتی متوجه شوند که با مشکلی روبرو هستند ناپدید شوند.

گفت: “دومینیک دیدیه ، متخصص گوش و حلق و بینی در دانشگاه Millersville در پنسیلوانیا گفت:” چگونه ما شروع به بسته بندی کنیم تا آنها ناپدید نشوند؟ “

نویسندگان استدلال می کنند برای جلوگیری از ناپدید شدن ناشناخته کوسه های شبح ، دانشمندان بیشتری نیاز به مطالعه کوسه های شبح دارند و مقامات دریایی باید نظارت و مدیریت بیشتری بر ماهیگیری کوسه شبح در سراسر جهان داشته باشند.

دکتر فینوچی گفت: “ما نباید صبر کنیم.” “اگرچه ارزش این حیوانات در معرض خطر کمتری برای انقراض قرار دارد ، اما ما نباید منتظر بمانیم تا آنها در واقع یک گونه در معرض خطر انقراض باشند قبل از شروع مطالعه آنها.”


منبع: khabar-aseman.ir

دیدگاهتان را بنویسید

Comment
Name*
Mail*
Website*