اما مشکلی که در این در میان وجود داراست آنکه نرخ تعرفه واردات کالا، کاهش از قطعات است؛ به طوری که با واردات قطعات هزینههای بیشتری بر ایجاد کنندگان زور شده و در غایت ارزش کل شده کالا تولیدی حساس نرخ آخری بالایی عرضه می شود که دارای این فرایند، اقبال رقابت اهمیت کالای وارداتی تجهیزات پزشکی صاایران از دست میرود. بهویژه حال که در زمانه تحریمها قرار گرفتهایم و خواه ناخواه فعالان به جهت مراحلی از ساخت که شامل تأمین قطعه یا این که خرید کردن مواد اول است، به کشورهای دیگر وابسته هستند، ضمن آنکه نبود اعتماد به برخی محصولات داخلی بهعنوان مانعی دیگر در برابر تولیدکنندگان قرار دارد. از طرفی هم گفته میشود واردات تجهیزات طبی مانعی جدی به جهت رویش ایجاد داخلی بشمار میرود. به میزانی که بر اساس اظهارات مسئولان این بخش بیش از ۵۰ درصد تجهیزات طبی مصرفی در کشور ایران وارداتی است؛ کالاهایی که بهغیر از کیفیت پایین، مانعی جدی به جهت رویش تولیدات داخلی محسوب میشوند، اگر بعضی تولیدات داخلی حتی اهمیت ظرفیتهای صادراتی هم هستند. واردات کالای باکیفیت، انگیزهای برای فعالان می‌شود که برای از دست ندادن بازار، مبادرت به تولیدات باکیفیت کنند البته اگر نقدینگی و دیگر زیرساختها موجود باشد، در غیر این صورت در همان شروع راه و روش تجهیزات طبی لردگان به دلسردی میانجامد. همچنین فعالان این عرصه علاوه بر تأمین ۵۰ درصدی نیاز داخلی تجهیزات پزشکی، در ساخت محصولات یکبارمصرف طبی هم به مرز خودکفایی رسیده و حتی برخی محصولات را به کشورهای دیگر صادر میکنند. در واقع تجهیزات طبی قاچاق که از هر طریقی وارد مملکت میشود، تجهیزاتی است گاه بیکیفیت و فاقد استانداردهای ضروری که علاوه بر تهدید بازار تولیدات داخلی، خطری جدی به جهت سلامت مصرف کنندگان بشمار میرود، چون حالت تولید، توزیع و مراقبت آنان مشخص نیست، به این علت کارشناسان بر خطرناک بودن آنان تأکید دارا‌هستند و بر لزوم امحای این تجهیزات پافشاری میکنند. در این راستا رضا احمدی که از تولید کننگان تجهیزات پزشکی است به خبرنگار ایمنا میگوید: تا به اکنون هیچ ارگان قانونی و غیررسمی بهطور دقیق آماری از قاچاق تجهیزات پزشکی در کشور اعلام نکرده و قطعاً همگی اعداد و ارقامی که در آمارهای مختلف اعلام می‌گردد تخمینی است.

ایندکسر